Αφίσα του Συντονιστικού δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη αργία για τις λευκές νύχτες σε Ίλιον και Μαρούσι

ClimwWzUoAAQQnP

Posted in: Αναδημοσιεύσεις by kouvelousquat No Comments

Αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο/μπαρ οικονομικής ενίσχυσης

Την ερχόμενη Πέμπτη 23 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί από τις 21:00 και μετά αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο/Μπαρ στην Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου. Τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για τα λειτουργικά έξοδα της κατάληψης.

23 6 . 2

Πρόσβαση: Διονύσου και Σόλωνος
(πίσω από το ΙΚΑ Αμαρουσίου)
(5 λεπτά με τα πόδια από το σταθμό του ΗΣΑΠ)

Λεωφορεία: Α7, 500, Χ14 (απο κηφισίας) & Α8 (Στάση ΙΚΑ Αμαρουσίου)

Γλέντι με κλαρίνα για την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου

Σας καλούμε να γλεντήσουμε την Παρασκευή 20 Μαϊου στην πλατεία Ηρώων στο Μαρούσι!!!

Για να μην αφήσουμε το Μαρούσι να γίνει ένα αποστειρωμένο κέντρο κατανάλωσης και μόνο.
Γιατί δεν χωράμε στα πλαίσια που μας θέτουν, στους τρόπους που θέλουν να κινούμαστε.
Γιατί βλέπουμε τους δημόσιους χώρους σαν ένα πεδίο αλληλεπίδρασης μεταξύ μας, γεμάτο κουβέντες, μουσική και δράσεις. Γιατί έχουμε την όρεξη και μπορούμε να τον ανασύρουμε από την αδράνειά του.

Για την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου.

διαπασών-ελευθεριακή συλλογικότητα

http://diapason.espivblogs.net/

7c6b4e0a67c977cbf64a052e70301462

Posted in: Αναδημοσιεύσεις by kouvelousquat No Comments

Εκδήλωση – Συζήτηση ενάντια στο επερχόμενο ασφαλιστικό νομοσχέδιο της αριστεράς του κεφαλαίου

Kouvelou1

Tην Κυριακή 3 Απριλίου 2016 στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί στην Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου εκδήλωση – συζήτηση ενάντια στο επερχόμενο ασφαλιστικό νομοσχέδιο με αφορμή την επανέκδοση της μπροσούρας “Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν” της Ομάδας ενάντια στον εκβιασμό της μισθωτής εργασίας.

Συνέλευση εργαζομένων-ανέργων της πλατείας Συντάγματος

Κατάληψη Έπαυλής Κουβέλου
Διονύσου & Σόλωνος, Μαρούσι

Κείμενο για την επερχόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση

asfalistiko-page-001

asfalistiko-page-002

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ…
… ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ

• Σύνταξη σε δύο κοµµάτια: εθνική (384 ευρώ) και επικουρική
• Επικουρική µε βάση το µισθολογικό µέσο όρο του συνολικού εργάσιµου βίου και όχι της καλύτερης 5 ετίας των τελευταίων 10 χρόνων (ιδιωτικός τοµέας).
• Αύξηση εισφορών (0,5%) και ορίων συνταξιοδότησης (67 έτη ή 62 µε 40 χρόνια εργασίας)
• Μείωση των σηµερινών συντάξεων από το 2018 και κατάργηση ΕΚΑΣ
• Ενοποίηση ταµείων και συρρικνωµένη ιατροφαρµακευτική κάλυψη
• Τιµωριτικές ποινές για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις

Η στρατηγική του νέου ασφαλιστικού
Είναι ξεκάθαρο ότι η νέα (αντί)ασφαλιστική µεταρρύθµιση που θα φέρει προς ψήφιση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, περιλαµβάνει µία σειρά από πολύ σκληρά αντεργατικά µέτρα, που θα επηρεάσουν τις ζωές όλων µας. Όλες και όλοι εµείς, που είµαστε άνεργες/-οι, που εργαζόµαστε ανασφάλιστες/-οι, απλήρωτες/-οι, µε ελαστικά ωράρια, µε εκ περιτροπής εργασία και µπλοκάκι, που παίρνουµε έναν σχετικά καλό µισθό ο οποίος όµως ίσα που φθάνει για τις βασικές ανάγκες, που λαµβάνουµε σύνταξη χαρτζιλίκι, θα καλεστούµε για µία ακόµη φορά, να βάλουµε πλάτη για την «οικονοµική σωτηρία» της χώρας. Το να αναλύσουµε ένα προς ένα τα νέα µέτρα που θα φέρουν επιπρόσθετες περικοπές στους µισθούς, τις συντάξεις και τα κεκτηµένα µας, δεν χρειάζεται, καθώς όλες/όλοι ξέρουµε πάνω κάτω τι θα µας κοστίσει η «νέα εθνική προσπάθεια για την επιστροφή της ανάπτυξης». Αυτό που έχει σηµασία να ειπωθεί, είναι ότι η νέα ασφαλιστική µεταρρύθµιση, δεν είναι µια µεµονωµένη κίνηση από πλευράς του κράτους και των αφεντικών. Στην πραγµατικότητα είναι κοµµάτι µιας συνολικότερης στρατηγικής (που ξεκίνησε επίσηµα το 2009), µέσα από την οποία επιδιώκουν να µεταφέρουν ολοκληρωτικά το κόστος της ζωής µας από το περιβόητο «κοινωνικό κράτος», στις πλάτες µας. Το κόστος δηλαδή που απαιτείται για να πηγαίνουµε και να φεύγουµε από τις δουλειές µας (µέσα µαζικής µεταφοράς), το κόστος που απαιτείται για να είµαστε υγιείς, ώστε να συνεχίσουµε να πηγαίνουµε στις δουλειές µας (δηµόσια υγεία) το κόστος που απαιτείται για να εκπαιδευόµαστε και να είµαστε καταρτισµένοι, ώστε να παράγουµε περισσότερο για τις ανάγκες του κεφαλαίου (δηµόσια εκπαίδευση) κτλ. Και όλα αυτά βέβαια την ίδια στιγµή που οι µισθοί µας συρρικνώνονται µε ταχύτατους ρυθµούς.

Η στάση της κυβέρνησης
Όπως ήταν φυσικό, η νέα ασφαλιστική µεταρρύθµιση έχει πυροδοτήσει αντιδράσεις στο εσωτερικό της κοινωνίας και ειδικά στα χαµηλά εκείνα στρώµατα που δέχονται στη ουσία µια ολοµέτωπη επίθεση. Μπροστά λοιπόν στην όξυνση των κοινωνικών αντιστάσεων, ο ΣΥΡΙΖΑ για µια ακόµη φορά προσπαθεί µε πλάγιους τρόπους, να τις εκτρέψει προς ασφαλείς δρόµους. Μπορεί να µας φαίνεται αντιφατική και αστεία η τακτική της κυβέρνησης να στηρίζει τις κινητοποιήσεις ενάντια στα µέτρα που η ίδια νοµοθετεί, αλλά πρέπει να αντιληφθούµε την παγίδα που προσπαθεί να µας στήσει. Συµµεριζόµενος λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ τη λαϊκή αγανάκτηση προσπαθεί να πετύχει δύο πράγµατα. Το πρώτο είναι να εµφανίσει τις κινητοποιήσεις ως δήθεν κόκκινες γραµµές στη «διαπραγµάτευση» της µε τους θεσµούς, εµφυσώντας έτσι στα αντιστεκόµενα κοινωνικά κοµµάτια την ιδέα ότι µέσα από αυτήν τη διαδικασία κάτι µπορούν να κερδίσουν, αποκρύβοντας όµως ποιο είναι το διακύβευµα της διαπραγµάτευσης (που είναι η θέση της ελληνικής αστικής τάξης εντός της Ε.Ε). Αποτέλεσµα αυτών, είναι να σύρουν για µια ακόµη φορά τα βαλλόµενα κοινωνικά στρώµατα σε ένα αγώνα κάτω από ξένες για τα συµφέροντα τους σηµαίες. Το δεύτερο είναι, να εµφανίσουν τις περικοπές όχι ως µέτρα επιβαλλόµενα από και για την αύξηση των κερδών των εγχώριων καπιταλιστών, αλλά ως επιβολή των δανειστών (που φυσικά ως ένα σηµείο είναι), βγάζοντας έτσι λάδι τους ίδιους του Έλληνες καπιταλιστές όσο και την ίδια την κυβέρνηση που αν και «δεν ήθελε», εκβιάστηκε να πάρει επιπλέον µέτρα. ∆εν πρέπει άλλωστε να ξεχνάµε πως ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρµοσε και πέρυσι µία τέτοια τακτική µε χαρακτηριστικό παράδειγµα τις συγκεντρώσεις για τη στήριξη της «σκληρής διαπραγµάτευσης» του µε τους δανειστές.

Οι αγώνες µας
Όλοι και όλες λοιπόν εµείς, που βρισκόµαστε για µία ακόµη φορά µε την πλάτη στον τοίχο, δεν έχουµε άλλη επιλογή, από αυτήν της αντίστασης στη νέα ασφαλιστική αναδιάρθρωση. Μπροστά όµως σε αυτήν τη συγκυρία, θα πρέπει να διδαχθούµε από τα λάθη µας και ειδικά αυτά της περιόδου 2009-2012. ∆εν θα πρέπει να δούµε την αναδιάρθρωση αυτή ως µία µεµονωµένη κίνηση. Αντίθετα, αντιλαµβανόµενοι τη συνολικότερη στρατηγική που ακολουθείται, θα πρέπει να οργανώσουµε τους αγώνες µας, διαµορφώνοντας την ανάλογη τακτική ώστε να έρθουµε σε συνολική ρήξη µε την πραγµατική µήτρα του προβλήµατος, που δεν είναι άλλη από την έµφυτη, αναγκαία (για αυτούς) και διαρκή διάθεση των καπιταλιστών να αυξάνουν τα κέρδη και να διαιωνίζουν την κυριαρχία τους εις βάρος µας. Παράλληλα θα πρέπει να βάλουµε καλά στο µυαλό µας, πως οι «µνηµονιακές» πολιτικές (κοµµάτι των οποίων είναι και το ασφαλιστικό), όχι µόνο δεν είναι πολιτικές µε ηµεροµηνία λήξης τη µέρα «επιστροφής της ανάπτυξης», αλλά ότι αντίθετα αποτελούν τις σταθερές πλέον συνθήκες εντός των οποίων θα συντελεστεί και θα θεµελιωθεί εις βάρος µας, η «επιστροφή» αυτή. Επίσης, δεν θα πρέπει να µας αποπροσανατολίζουν διάφορα θεωρήµατα που θέλουν να εµφανίζουν την επίθεση που δεχόµαστε ως απόρροια των λάθος χειρισµών κάποιων πολιτικών που έκλεβαν, κακής δεξιάς ή «αριστερής» διαχείρισης, του νεοφιλελευθερισµού κ.α. Αυτό που επιδιώκουν αυτά τα θεωρήµατα είναι να µας αποκρύψουν την ουσία της πολιτικής που ακολουθείται και να να µας πείσουν ότι υπάρχει δυνατότητα για καλή διαχείριση του καπιταλισµού, αρκεί να ψηφίσουµε τους σωστούς! Η εµπειρία µε το ΣΥΡΙΖΑ είναι όµως η καλύτερη απόδειξη, πως καµία δυνατότητα δεν υπάρχει εντός του κοινοβουλίου εν µέρει και της αστικής δηµοκρατίας εν γένει, για την υπεράσπιση των εργατικών (και όχι µόνο) συµφερόντων και την άσκηση µίας κυβερνητικής πολιτικής υπέρ αυτών (δεν ονοµάζεται τυχαία αστική δηµοκρατία).

∆ιδασκόµενες/οι λοιπόν από τα λάθη µας, θα πρέπει εδώ και τώρα να οργανώσουµε τον αγώνα µας ενάντια στο νέο ασφαλιστικό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και των εντός και εκτός βουλής συνοδοιπόρων τους, διεκδικώντας µαχητικά τα κεκτηµένα µας στην κοινωνική ασφάλιση και γνωρίζοντας πολύ καλά πως µόνο µέσα από τη δικιά µας πάλη είναι εφικτή µία νίκη. Αντιλαµβανόµενοι επίσης, πως κανείς δεν γνωρίζει καλύτερα τα προβλήµατα και τις ανάγκες µας από εµάς τους ίδιους, απορρίπτουµε κάθε ηγεσία που θέλει να µας επιβάλλει τη γνώση της και επιλέγουµε να οργανώνουµε τις αντιστάσεις µας συλλογικά, ισότιµα και αντί-ιεραρχικά. Τέλος, αναγνωρίζουµε πως ο αγώνας ενάντια στο νέο ασφαλιστικό είναι ένας αιτηµατικός αγώνας, αν δεν αποτελεί κοµµάτι µίας ευρύτερης σύγκρουσης µε τον καπιταλισµό και το κράτος, που γεννούν και θα συνεχίσουν να γεννούν κάθε µέρα και από ένα νέο «ασφαλιστικό» µε δυσµενέστερους όρους. Για εµάς λοιπόν είναι ξεκάθαρο. Αν ο σηµερινός αγώνας ενάντια στο νέο ασφαλιστικό δεν τεθεί σε ένα πλαίσιο αντικαπιταλιστικό και αντικρατικό µακριά από κοινοβουλευτικές αυταπάτες, ακόµα και νικηφόρος να αποβεί δεν θα αποτελεί τελικά τίποτα παραπάνω από µια πύρρειος νίκη και ένα βήµα προς µία µελλοντική µας συντριβή.

Να οργανώσουµε τις αντιστάσεις σε χώρους εργασίας, γειτονιές, σχολές ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο.

Στήριξη – συµµετοχή στις κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο ασφαλιστικό

Τα µνηµόνια και τα νοµοσχέδια καταργούνται στα οδοφράγµατα.

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου
epavlikouvelou.squat.gr – kouvelou_squat@espiv.net

6η Αγωνιστική Antifa League Athens στο Μαρούσι

Antifa Μαρούσι Independiente A3 Έγχρωμη

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης για ιατρικά έξοδα συντρόφισσας

Το Σάββατο 20/2 από τις 23:00 και μετά θα πραγματοποιηθεί στην κατάληψη Τσαμαδού 15 πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης για κάλυψη ιατρικών εξόδων.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

party-tsamadoy-01

Πατούλης-ΕΛ.ΑΣ. κατά Κατάληψης Έπαυλης Κουβέλου

Στις 14/12/15, σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα Αμαρυσία (http://www.amarysia.gr/marousi/politiki/69091), έγινε σύσκεψη του δήμαρχου Αμαρουσίου Γ.Πατούλη και μέλη του Δ.Σ με τον ταξίαρχο Αστυνομίας Βορειοανατολικής Αττικής , τον διευθυντή της Ασφάλειας Βορείου Αττικής, τον διοικητή της Τροχαίας Κηφισιάς και τους αντίστοιχους διοικητές Αστυνομικού Τμήματος Αμαρουσίου και ΟΑΚΑ. Κύριο αντικείμενο της συζήτησης ήταν το ζήτημα ασφάλειας στο Μαρούσι με πρώτο και κύριο θέμα την ύπαρξη της κατάληψης Έπαυλης Κουβέλου, αναφέροντας συγκεκριμένα: ” εξετάστηκαν μια σειρά από ενέργειες και πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν σε συνέχεια των κινήσεων που έχουν ήδη γίνει προκειμένου να δοθεί λύση στο πρόβλημα”.

Η στοχοποίηση έρχεται λίγες μέρες μετά την πορεία της 5ης Δεκέμβρη στο Μαρούσι, για την υπεράσπιση των αγώνων μας ενάντια σε κράτος, κεφάλαιο και φασισμό. Αλλά και 2 μήνες μετά την βομβιστική επίθεση που δεχτήκαμε, όπου υπήρξε απόλυτη σιωπή εκ μέρους της δημοτικής αρχής. Η Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου, εδώ και 6 χρόνια, ορθώνει αναχώματα μέσα από κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και θα συνεχίσει να το κάνει σε πείσμα όσων απεργάζονται καταναλωτικές φιέστες και καταστολή, για ένα ήσυχο και υπάκουο Μαρούσι.

Κατάληψη Έπαυλής Κουβέλου
Διονύσου & Σόλωνος, Μαρούσι
Γενάρης 2016

Mπάρ οικ.ενίσχυσης για ιατρικά έξοδα συντρόφισσας

Το ερχόμενο Σάββατο 19 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί απο τις 22:00 και μετά μπάρ οικονομικής ενίσχυσης για ιατρικά έξοδα συντρόφισσας.

tel-af-k-01

Πορεία για την υπεράσπιση των αγώνων μας

Το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2015 καλούμε σε πορεία για την υπεράσπιση των αγώνων μας. Συγκέντρωση στις 12:00 στον σταθμο ΗΣΑΠ (Μαρούσι)

afisa mikri analysh

Σχετικά με την βομβιστική επίθεση στην κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου.

Τα ξημερώματα της 9ης Νοεμβρίου η κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου δέχθηκε βομβιστική επίθεση, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να υποστεί φθορές τόσο η αυλόπορτα του κτηρίου όσο και τα παρακείμενα κτήρια. Η ακροδεξιάς προέλευσης επίθεση, πέρα από το γεγονός ότι στόχευε την κατάληψη, δεν φαίνεται να υπολόγισε το κόστος που αυτή θα προκαλούσε στην γειτονιά. Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από το γεγονός πως οι δράστες δεν δίστασαν να τοποθετήσουν τον εκρηκτικό μηχανισμό στις 05:30, μία ώρα που αν μη τι άλλο δεν είναι λίγοι οι εργαζόμενοι που κατευθύνονται στον χώρο εργασίας τους. Επιπλέον σε επίπεδο υλικών ζημιών δεκάδες ήταν τα τζάμια που έσπασαν από το ωστικό κύμα στις διπλανές πολυκατοικίες και κατάστηματα καθώς και σε σταθμευμένα αυτοκίνητα. Εν κατακλείδι από τον τρόπο που ενήργησαν οι δράστες, είναι εμφανές ότι δεν είχαν πάρει (και ούτε τους ενδιέφερε να πάρουν) κανένα μέτρο πρόληψης, καθώς δεν υπήρξε κανένα προειδοποιητικό τηλεφώνημα για τον αποκλεισμό της γύρω περιοχής.

Η επιλογή της κατάληψης Έπαυλης Κουβέλου ως στόχος επίθεσης άπο τους ακροδεξιούς, δεν ήταν τυχαία. Ο συγκεκριμένος χώρος εντάσσεται στο ευρύτερο αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα. Συγκεκριμένα αποτελεί ένα ζωντανό κύτταρο αγώνα στην περιοχή του Αμαρουσίου, έχοντας στο δυναμικό του δεκάδες δράσεις και παρεμβάσεις τα τελευταία έξι χρόνια, τόσο για κεντρικά πολιτικά ζητήματα όσο και για τοπικά. Οι αγώνες που έχουν αναδειχθεί μέσα από τις δράσεις και τις παρεμβάσεις, αφορούν ζητήματα όπως η πολιτική και οικονομική στήριξη διωκόμενων αγωνιστών και η έμπρακτη αλληλεγγύη προς κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας ανεξαρτήτου εθνικής καταγωγής. Επιπλέον έχουν πραγματοποιηθεί δυναμικές παρεμβάσεις τόσο σε συγκεκριμένα καταστήματα, γνωστά για την εργοδοτική τους αυθαιρεσία, όσο και ενάντια στην θεσμοθετημένη ελαστικοποίηση και επέκταση των ωραρίων εργασίας. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η πορεία και ο απεργιακός αποκλεισμός καταστημάτων κατά την διάρκεια της λευκής νύχτας στο Μαρούσι. Μεταξύ των άλλων η κατάληψη, από κοινού με συλλογικότητες της ευρύτερης περιοχής, έχει διαρκή και πολύμορφη αντιφασιστική δράση. Μία δράση που με τον ερχομό των γραφείων της χρυσής αυγής στο Μαρούσι, πριν από περίπου ένα χρόνο, εντάθηκε, με αποτέλεσμα η δραστηριότητα των νεοναζί να περιορίζεται σήμερα αποκλειστικά στο εσωτερικό των γραφείων τους. Όπως είναι φυσικό η έντονη παρουσία της κατάληψης στην τοπική κοινωνία καθώς και ο ανατρεπτικός λόγος και η συστηματική δράση της, έχει ενοχλήσει την χρυσή αυγή.

Όπως φαίνεται τόσο η πολιτική στόχευση της κατάληψης όσο και το αυτοοργανωμένο, αντιιεραρχικό, οριζόντιο μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης που προωθεί, ενοχλεί και φοβίζει όλους αυτούς που έχουν θέσει τον εαυτό τους στις υπηρεσίες του κεφαλαίου(δημοτική αρχή, αστυνομία, τοπικά μέσα ενημέρωσης). Ως εκ τούτου δεν είναι λίγες οι φορές που ο συγκεκρίμενος πολιτικός χώρος έχει στοχοποιηθεί από όλο αυτό τον συρφετό, με αποτέλεσμα η βομβιστική επίθεση να είναι η τρίτη κατά σειρά επίθεση σε αυτόν(εμπρησμός Σεπτέμβρη του 2011, οργανωμένη επίθεση από την χρυσή αυγή Αύγουστο του 2014). Στην πραγματικότητα όμως οι επιθέσεις αυτές δεν στοχεύουν την κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου αυτή καθ΄ εαυτήν αλλά στοχεύουν ολόκληρο το αναρχικό-αντιεξουσιαστικό κίνημα και τους αγώνες που αυτό αναδεικνύει καθώς και τα υποκείμενα αυτών.

Το γεγονός ότι οι επιθέσεις που έχει δεχθεί η κατάληψη, προέρχονται από τον χώρο της ακροδεξιάς, μόνο τυχαίο δεν είναι. Αντίθετα αποδεικνύει τον ρόλο που αναλαμβάνουν οι απανταχού φασίστες στην υπόγεια καταστολή και τρομοκράτηση των αγώνων. Ειδικά σε περιόδους που η σταθερότητα του αστικού καθεστώτος κλονίζεται από τους αγώνες των αντιστεκόμενων. Μία τέτοια περίοδος άλλωστε(κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες 2008-2012) ήταν και αυτή κατά την διάρκεια της οποίας αναβαθμίστηκε ο ρόλος της χρυσής αυγής, η οποία από μία περιθωριακή νεοναζιστική οργάνωση αναδείχθηκε σε ένα κεντρικό πολιτικό κόμμα, ρόλος του οποίου ήταν και είναι η ανακοπή των συνεχώς διογκούμενων αγωνιστικών κινημάτων.

Κοιτάζοντας σήμερα πίσω στην περίοδο μετά την εξέγερση του 2008, δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε ότι η ανάδειξη της χρυσής αυγής σε κεντρικό φορέα του φασισμού στην Ελλάδα, είχε ως επακόλουθο μία διαρκώς αυξανόμενη ρατσιστική και φασιστική βία. Τόσο από την ίδια την οργάνωση όσο και από διάφορες άλλες μικρότερες ομάδες που κινούνται στο χώρο της ακροδεξιάς. Αυτή η διαρκώς κλιμακούμενη βία που οδήγησε ως και τις δολοφονίες, από τη χρυσή αυγή, του Σαχτζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα των Γενάρη του 2013 και του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι τον Σεπτέμβρη του 2013, έφτασε στα όρια της με την δολοφονία του δεύτερου, γεγονός που ανάγκασε το κράτος να καταστείλει έστω και προσωρινά την οργάνωση. Η καταστολή και οι διώξεις των ηγετικών μελών της(και όχι μόνο) εγκαινίασε μία νέα στρατηγική από την πλευρά της. Μείωσε την επιθετική και ακτιβιστική δράση ενώ παράλληλα προώθησε με πιο έντονο τρόπο την κοινοβουλευτική παρουσία της οργάνωσης. Παρόλο αυτά και ενόσω συνεχίζεται η δίκη της χρυσής αυγής, ο Μιχαλολιάκος εν μέσω μάλιστα προεκλογικής περιόδου ανέλαβε δημόσια την πολιτική ευθύνη για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Πέρα όμως από την δήλωση αυτή, έχει παρατηρηθεί τους τελευταίους μήνες μία επαναδραστηριοποίηση των φασιστών με μία σειρά από δημόσιες συγκεντρώσεις και επιθέσεις (συγκέντρωση της Χ.Α έξω από την Γ.Α.Δ.Α-διακριτή παρουσία στις συγκεντρώσεις των ποντίων/επίθεση σε Κουμουτσάκο, επίθεση σε μέλος του ΚΚΕ στην Θήβα επ αφορμής του εορτασμού της 28ης, εισβολή στην κατάληψη Ελαία-Κέρκυρα, εμπρηστική επίθεση στο στέκι Αντίπνοια, εμπρησμός στο αυτοδιαχειριζόμενο κατειλλημένο έδαφος Αγρός-Αθήνα, βομβιστική επίθεση κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου-Αθήνα κ.α). Το γεγονός οτι στην τελευταία επίθεση στην Κουβέλου οι φασίστες χρησιμοποίησαν εκρηκτικό μηχανισμό, αποδεικνύει από μέρους τους μία αναβάθμιση όσο αναφορά τα μέσα που χρησιμοποιούν στις επιθέσεις τους. Η αναβάθμιση αυτή είτε προέρχεται από την Χ.Α είτε από μεμονωμένες ομάδες και άτομα, αναδεικνύει σε συνδυασμό με την ευρύτερη επιθετικότητα των φασιστών, ότι στους κόλπους της ακροδεξιάς υπάρχει μία έντονη κινητικότητα.

Σε όλο αυτό το πλαίσιο δεν πρέπει να παραλείπεται το μεταναστευτικό ζήτημα. Τους τελευταίους 4 μήνες έχουν ενταθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οι μεταναστευτικές ροές, με αποτέλεσμα το μεταναστευτικό να κυριαρχεί στην ατζέντα των ευρωπαϊκών κρατών. Ενώ σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη η ακροδεξιά χρησιμοποιεί την ένταση του μεταναστευτικού φαινομένου ως πρόσχημα για την αύξηση της ρατσιστικής/φασιστικής προπαγάνδας και βίας, στον ελλαδικό χώρο περιορίζεται σε μικρότερο βαθμό. Παρ’ όλα αυτά, είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ελληνική ακροδεξιά να ανασυνταχθεί και να διεκδικήσει με αφορμή το μεταναστευτικό ζήτημα, έναν κεντρικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις προσδοκώντας παράλληλα να αυξήσει την κοινωνική και εκλογική της επιρροή. Για να το επιτύχει αυτό θα πρέπει όμως να καταφέρει να επανέλθει δυναμικά στον δρόμο.
Στην προσπάθεια τους αυτή, οι φασίστες αποδεικνύουν για ακόμα μία φορά πως φοβούνται την αντίσταση στις κυβερνητικές πολιτικές, τους αγώνες ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία και το φασισμό. Φοβούνται όλους εμάς, που δεν υπηρετούμε τα συμφέροντα των αφεντικών, αλλά αντίθετα αγωνιζόμαστε με αξιοπρέπεια, θέτοντας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Εμείς λοιπόν, που δεν διαχωρίζουμε τους ανθρώπους ανάλογα το έθνος, τη φυλή και το φύλλο, που δεν συμπορευόμαστε με τους ισχυρούς και δε γινόμαστε τα τσιράκια τους, θέλουμε να διαβεβαιώσουμε τους νεοναζί δολοφόνους ότι η επίθεση τους όχι μόνο δεν μας τρομοκρατεί, αλλά αντίθετα μας επιβεβαιώνει ότι η δράση μας στρέφεται προς τη σωστή κατεύθυνση.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΑΣΤΙΓΑ ΚΑΙ ΕΧΘΡΟ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΝΑ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΤΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ
ΣΑΒΒΑΤΟ 5/12 12:00 ΣΤ. ΗΣΑΠ ΜΑΡΟΥΣΙ

Κατάληψη Έπαυλης Κουβέλου, Διονύσου & Σόλωνος, Μαρούσι

css.php